Ciągłe wychowanie / Słowo TYGODNIA

Pamiętam taką wymianę zdań między dwoma kapłanami na temat komunii Świętej tzw. Muminków, osób z zespołem Downa. Jeden pyta, czy ty myślisz, że te dzieci coś z tego pojmują? A drugi pyta, a ty to pojmujesz?

W odniesieniu do Boga zawsze będziemy małymi dziećmi.

Wydaje mi się, że bardzo ważne jest tu wychowanie w trosce i miłości… a często jesteśmy sami dla siebie tymi znielubionymi nauczycielami, którzy strofują i wymagają. Tak mi się nasunęło. Żeby patrzeć na siebie oczami kochającego pedagoga, który uczy i pokazuje ze szczerością błędy, ale nie zawstydza, tylko motywuje do ciągłego wzrostu.

Oj tak, bez tego czuje się jak zbłąkana owieczka 🥺❤️

Nasza dusza potrzebuje ciągłego wychowania...🌸 Te słowa św. Faustyny uświadamiają mi, że to wychowanie to tak naprawdę nauka łagodności wobec samej siebie. ​Uczę się, że prawdziwy pokój to stan, w którym mój skarbiec serca wypełniam Bożą obecnością i ciszą, a nie niepokojem o to, co przyniesie jutro.