Skip to main content

Kiedy czasu brakuje

Kiedy czasu brakuje… zdarza się, że przyspieszamy.
Może wydaje się, że tylko tak zdążymy.

Ale pośpiech rzadko cokolwiek rozwiązuje.
Nie rozwiąże braku czasu, konfliktu ani nie ułatwi trudnej decyzji. Często tylko dokłada… zmęczenia.

A spokój? Oczywiście on wcale nie zmniejsza liczby obowiązków 😉 ale pomaga zobaczyć, co jest naprawdę ważne.

🌿

W jakiej sytuacji najtrudniej Ci zwolnić?

Kiedy czasu brakuje

Barbara Król

To prawda, że pośpiech niczego nie rozwiązuje. Więcej! Ten chaos, który często w pośpiechu tworzy się w głowie, często utrudnia wykonanie czegokolwiek. U nas w domu na pewno pośpiech potęguje konflikty, utrudnia rozmowy, w ogóle - bardzo negatywnie wpływa na relacje. Kiedyś zrobiliśmy z mężem eksperyment i on jechał autem zdecydowanie szybciej niż ja. Wyszło na to, że był u celu zaledwie dwie minuty przede mną. Wydaje mi się, że tak samo jest z pośpiechem w nas - wydaje się nam, że gdy zrobimy coś szybciej, to uda się też zrobić więcej. Praktyka jednak pokazuje, że zrobimy tyle samo, albo nawet mniej. Ucierpią na tym relacje i często też jakość wykonania tego, co ma być zrobione.

Kiedy mam zaprowadzić moje dzieciaczki do przedszkola mając na względzie również to, aby zdążyć na pociąg do Gdańska, do pracy ;)

Cały czas ćwiczę się szczególnie, gdy dzieci nie współpracują, a czas nieubłaganie tyka. Moja psycholog raz poradziła mi na kartce zapisać "ZATRZYMAJ SIĘ" (zanim wybuchnę), bo faktycznie pośpiech nie pomoże, a raczej mnie negatywnie nakręci.

Czyli bł. Kardynał miał rację ;)

Najtrudniej zwolnić mi chyba wtedy, kiedy czuję, że mam na głowie zbyt wiele. Kiedy chciałabym zdążyć ze wszystkim, nikogo nie zawieść, każdemu poświęcić uwagę, a przy tym nie zgubić samej siebie.

Uczę się, że nie wszystko musi być na już. Że czasem warto odpuścić, wziąć głębszy oddech i po prostu zaufać, że to, co naprawdę ważne, nie wymaga ciągłego biegu.

Wierzę, że Bóg nie oczekuje ode mnie, że będę zawsze silna, idealnie zorganizowana i gotowa na wszystko. Czasem największą odwagą jest zatrzymać się, pomodlić i oddać Mu to, na co sama nie mam już siły. 🤍

Bo przecież życie nie polega na tym, żeby zdążyć ze wszystkim, ale żeby nie przegapić tego, co najważniejsze. 🕊

Najtrudniej mi zwolnić wtedy, kiedy w moim sercu i życiu kumuluje się zbyt wiele kryzysów naraz, a ja panicznie próbuję utrzymać wszystko w ryzach, wierząc, że jak ja tego nie zrobię, to nikt. Wtedy zamiast spokoju wybieram bieg, który tylko pogłębia zmęczenie i ból. Słowa o tym, że spokój pomaga zobaczyć to, co naprawdę ważne, są dla mnie dziś najtrudniejszym, ale i najbardziej potrzebnym drogowskazem do zatrzymania się i zaopiekowania wreszcie sobą.

Mówi się, że "jak się człowiek spieszy, to się diabeł cieszy". Coś w tym chyba jest, bo gdy się spieszymy, dużo po drodze nie wychodzi jak trzeba... Dlatego tak sobie myślę, że zachowanie spokoju, gdy goni nas czas, może być bardzo pomocne. Wtedy nasze działania nie są chaotyczne i mają lepszy efekt. :)
Mnie najtrudniej zwolnić, gdy mam na głowie coś, co będzie niedługo, a nie czuję się w pełni gotowa na to. Wtedy są gorączkowe przygotowania, czasami jakiś rodzaj paniki się włącza. Gdy czuję coś takiego, siadam i mówię sobie: Stop. Zatrzymaj się na chwilę. Gdy już się uspokoję, tworzę plan działania i zazwyczaj udaje mi się odpowiednio przygotować do tego, co na mnie czeka. :)

Joanna Nowak

Ja się czasem zastanawiam, czy niedoczas ⏳nie jest u mnie znakiem, że potrzeba więcej modlitwy. 🙏