Przypatrz się liściom... - nowy film na YouTube

Piękne spojrzenie na jesienny czas i kolor liści na nas samych warto posłuchać

Zobaczcie, jakie mam teraz widoki po drodze do pracy. Serce samo wyrywa się do uwielbiania Boga. Dodam jeszcze, że ostatnio podziwiając przyrodę, dotarło do mnie mocno, że tych zmian nie można zatrzymać. Czas się musi wypełnić, by mogło nadejść nowe.

Jesienne liście uczą mnie pokory. Jeszcze niedawno były pełne życia, zielone i lekkie, drżały na wietrze w promieniach słońca. Teraz spadają, cicho i bez sprzeciwu, jakby wiedziały, że ich czas nadszedł. Nie buntują się, nie trzymają kurczowo gałęzi oddają się temu, co nieuniknione, z godnością i łagodnością, jakby w ich spadaniu było ukryte zaufanie. Kiedy patrzę, jak wiatr niesie liście alejkami, czuję, że i moje życie ma swoje pory. Czas wzrastania, dojrzewania i czas odchodzenia. Każdy etap ma swoje piękno, choć nie zawsze potrafię je od razu zobaczyć.

Jesienne liście przypominają mi, że przemijanie nie jest końcem, ale przejściem. Złoto i czerwień ich barw to nie żałoba, ale hymn wdzięczności za to, że było życie, że mogło służyć, że trwało. Chciałabym tak umieć odchodzić z wdzięcznością, zostawiając po sobie ciepły ślad.

„Wszystko ma swój czas i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem.”🍁🍂🍃🌿
(Koh 3,1)

Jesień uczy nas piękna przemijania. Liście wirują w powietrzu, malując świat w odcienie złota, czerwieni i brązu każdy inny, każdy wyjątkowy. Ich kształty są delikatne, czasem zaskakujące, jakby natura w jednym geście chciała pokazać swoją różnorodność i subtelność. Patrząc na nie, możemy dostrzec, że przemijanie nie jest smutkiem, lecz rytmem życia każde odpadnięcie liścia przygotowuje ziemię na nowe początki. W tym kalejdoskopie kolorów kryje się też zaproszenie do wdzięczności za każdy dzień, za każdą chwilę, za piękno, które nas otacza, nawet jeśli ulotne... 🍂🍁