Wyzwanie WDZIĘCZNOŚCI / dzień 3
Dziękuję, że jesteś.
Dziękuję za to, że...
Ile jest wdzięczności w naszych relacjach - tych z najbliższymi?
Komu dziś chcesz podziękować za to, że jest albo za coś konkretnego? :)
Mt19,29 Obietnica 100 krotna. Mogę powiedzieć, że się spełnia. Zostawiłam tak duchowo tych wszystkich, którzy mnie od Boga odciągali. W zamian dostałam wspólnotę ludzi, na których mogę liczyć. W zamian dostałam wierzącą rodzinę i rozkwit mojego małżeństwa. Dziękuję Bogu męża, syna i wspólnotę, za relację z nimi wszystkimi. Ale też dziękuję Mu za to, że nawraca tych, których w sumie musiałam zostawić. I te trudne relacje są yeraz dużo łatwiejsze i bliższe.
To niesamowite, jak to krótkie pytanie potrafi zatrzymać w biegu i dotknąć samego środka serca.
Kiedy myślimy o wdzięczności, często szukamy wielkich rzeczy spektakularnych sukcesów, przełomowych momentów. A przecież ta najprawdziwsza, najcieplejsza wdzięczność mieszka w codzienności. W tych małych, niemal niezauważalnych gestach, które robimy dla siebie nawzajem każdego dnia.
Czasem w pędzie życia bierzemy bliskość za pewnik. Przyzwyczajamy się do tego, że ktoś jest. Że czeka z ciepłą herbatą, że pyta „jak minął dzień”, że po prostu oddycha obok nas w tym samym pokoju. A przecież obecność drugiego człowieka to dar, który wcale nie jest nam dany na zawsze 🩵
Moja dzisiejsza osobista refleksja krąży wokół wdzięczności za bezpieczną przystań 🌸🕊
Dziś moje najgłębsze i najczulsze „dziękuję, że jesteś” wędruje do mojego przyjaciela Miłosza. Jestem ogromnie wdzięczna za Jego obecność w moim życiu i za to, że jest dla mnie tak niesamowitym, stałym wsparciem. Prawdziwa przyjaźń to jeden z najpiękniejszych przejawów miłości i troski w codzienności, taki bezpieczny dom dla serca, w którym zawsze można znaleźć zrozumienie i ciepło. Cudownie jest mieć kogoś takiego obok siebie...🥹🌸🤍
Otrzymałam od jednej ubogaconej niespodziankę 📖 piękną małą książkę. Jak miło było się poczuć docenioną, zauważoną, ot tak, bez okazji. Katarzyna Ceranowska dobrze, że jesteś ♥️