Wyzwanie WDZIĘCZNOŚCI / dzień 4

Moje dzisiejsze powody do wdzięczności:

• ​Moja fioletowa duma – ten moment, gdy odebrałam gotową pracę magisterską. Jest dokładnie taka, jak sobie wymarzyłam: w tej pięknej, fioletowej oprawie, z dumnym logo uczelni. Trzymając ją w dłoniach, poczułam głębokie wzruszenie. To symbol mojego trudu, mojej determinacji i moment, w którym powiedziałam sobie: „Dałaś radę. Zrobiłaś to!” 💜

• Chwila świętego spokoju – czas spędzony z Panem Bogiem w cichych, chłodnych murach Kolegiaty św. Anny. W tym zabytkowym krakowskim sacrum, z dala od zgiełku ulic, mogłam na chwilę usiąść, odetchnąć i z całego serca podziękować za wszystko, co doprowadziło mnie do tego miejsca. To był moment czystego pokoju w sercu.
• ​Smak czerwcowego lata – chwila czystej przyjemności na krakowskich ulicach. Ciepłe, idealnie spienione cappuccino i ta drożdżówka... absolutne mistrzostwo z truskawkami i poziomkami w roli głównej, przysypana gigantyczną ilością chrupiącej kruszonki. Do tego orzeźwiający łyk kombuchy. To było pyszne świętowanie sukcesu!

• Niespieszny krok – spacer ulicami Krakowa, bez pośpiechu, bez patrzenia na zegarek. Chłonięcie atmosfery miasta, łapanie słońca na twarzy i po prostu bycie dumną, szczęśliwą kobietą.

  ​Wkraczam w ten wieczór z fioletową magisterką pod pachą, smakiem lata na ustach i głębokim spokojem w duszy. Jestem niesamowicie wdzięczna za ten 18 czerwca. To mój dzień... 💜✨

Ciepło dnia, śpiew ptaków o poranku, sarna pasąca się na polu, zapach lasu. Pierwsza kawa. Uśmiech na czyjejś twarzy. Takich momemtów w ciągu dnia jest wiele. Dziękuję za każdy z nich. One sprawiają, że życie ciągle ma smak.

Wdzięczna jestem za zaradność i odpowiedzialność mojej córki. Dumna mama. ♥️

Tak dzisiaj z taką szczególną czułością dostrzegam te małe dobra. Czasami to jest po prostu chwila ciszy z ciepłą herbatą a czasami dobre słowo od kogoś bliskiego albo piękno przyrody wokół nas. Te małe rzeczy tak naprawdę budują cały nasz dzień i przynoszą sercu najwięcej prawdziwego pokoju 🥹🤍